Asperger na kwarantannie

Kwarantanna domowa to raj dla Aspergerowców. Osoby z tym zespołem czują się teraz całkiem nieźle. Nie muszą uczestniczyć w interakcjach społecznych, które na co dzień bywają dla nich problematyczne. Mają spokój i mogą robić to, co lubią najbardziej.

Brzmi jak sielanka? Nie zawsze. Rozumiem, że wszystkim nam jest ciężko, każdemu inaczej. Każdemu doskwiera coś innego. Nie zapominajmy w tym wszystkim o tych osobach, którym może być trudniej z założenia. Asperger czy nie – jesteśmy w tej kwarantannie wszyscy razem, a dodatkowo jako klasa jesteście razem ciut bardziej. Nie zapominajcie o sobie nawzajem.

Asperger a szkoła online

Brak możliwości zadawania pytań bezpośrednio i w danym momencie to dla osób z zespołem Aspergera duży problem. Jeśli nie da się w danym momencie rozwiać którejś z wątpliwości – odchodzi ona w zapomnienie. Albo wręcz przeciwnie – wszystkie wysiłki idą na rozumienie tego, jednego zagadnienia. W praktyce może to wyglądać dwojako. Albo osoba z zespołem Aspergera nie zrobi zadania w danym momencie lub zrobi je zbyt dokładnie.

Opisz, zanalizuj, odpowiedz na pytanie – dla większości wiąże się to z odpowiedzią na kilka linijek. Niesprecyzowanie objętości takiego zadania może, u osób z ZA (Zespół Aspergera) skutkować spędzeniem 4 godzin nad pracą pisemną, która powinna była zająć im kwadrans.

Warto mieć to na uwadze. Jeśli masz Zespół Aspergera dopytuj nauczycieli i znajomych z klasy jak poprawnie radzić sobie z rozwiązywaniem zadań pisemnych, zwłaszcza z przedmiotów językowych.

Ale nie tylko Aspergerowcy powinni zwracać na to większą uwagę. Wy również wiecie, że macie takie osoby w swoich klasach. Zadzwońcie, napiszcie do nich. Sprawdźcie kontrolnie, czy radzą sobie z zadaniami, czy wszystko rozumieją, pomóżcie im w organizacji pracy – teraz może im być dużo trudniej.

Ta trudność wynika, zazwyczaj, z potrzeby absolutnej dokładności i sumienności. Osoby z ZA chcą, by ich referaty były rzetelne, odpowiedzi na pytania pełne i niepozostawiające miejsca na względność. Starają się przez to maksymalnie wyczerpać temat. Często spędzają nad takimi pracami kilkaset procent więcej czasu niż przeciętni uczniowie. Kiedy większość zadań ma teraz formę opisową – może im się z tego zrobić duże nawarstwienie pracy.

Asperger a relacje społeczne

Aspergerowcy z jednej strony cenią sobie spokój i izolację społeczną, a z drugiej może im doskwierać samotność, której nie potrafią przełamać. Nie zwykli dbać o relacje i kontakty, a jednak mieli wokół siebie towarzystwo, kiedy chodzili do szkoły.

Kiedy piszą do znajomych zazwyczaj pytają o sprawy szkolne. Pytajcie się nawzajem też o inne rzeczy. Asperger utrudnia odpowiedzi na pytanie „Jak się masz” albo „Jak się czujesz”. Zamiast gadać o emocjach porozmawiajcie o tym co robicie, czym się zajmujecie w czasie wolnym od nauki, co nowego widzieliście czy przeczytaliście. Brak umiejętności mówienia o emocjach nie oznacza, że tych emocji nie ma. W tej chwili dominujące mogą być emocje dotyczące samooceny (umiejętność/nieumiejętność opanowania materiału, organizacji pracy), samotności (brak kontaktów codziennych, poczucie bycia zapomnianym przez resztę klasy).

Pamiętajcie o tym. Zarówno Wy – osoby z ZA, jak i pozostali, którzy Aspergera nie mają. Dbajcie o siebie wszyscy.

Co będzie po kwarantannie?

Po kwarantannie wszyscy wrócimy do szkoły. Rzucimy się na relacje bezpośrednie jak na wodę na pustyni. Będzie miło, radośnie i głośno. A jak w tym odnajdą się osoby z Zespołem Aspergera? Będzie im bardzo ciężko. Świat podkręci volume na maksa, znów pojawi się konieczność rozumienia języka niewerbalnego. Po długim okresie odcięcia od rówieśników będzie im trudniej. Pamiętajcie też o tym. O nikim nie zapominajcie. Nie zamykajcie się też w sobie – sprawdzajcie, czy świat poza domem nadal istnieje.

Czym w ogóle jest Zespół Aspergera?

Internet wystarczająco już to wyjaśnił. Może znacie też trochę obraz Aspergera z kultury popularnej – Sheldon z Big Bang Theory czy nowy serial Netflixa Atypical (no dobra, nie taki już nowy). Część z Was została przeze mnie represyjnie przymuszona do obejrzenia Rain Man’a (choć tam mamy bardziej Zespół Sawanta – zespół Aspergera charakteryzuje się podwyższonym ilorazem inteligencji przy zachowaniu ograniczeń sfery społecznej i rozpoznawania emocji).

Gdybyście chcieli doczytać polecam Wam gorąco książkę Projekt Rosie. I kontynuację: Efekt Rosie. 1-sza część jest dostępna na Legimi i Audiotece – czyta Borys Szyc. A Legimi jest za fee przez pierwszy miesiąc! Kody do Legimi można brać też ze zwykłej biblioteki – powinny ogarniać to zdalnie.

Pozdrawiam Was ciepło,

OK

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s